Skip Ribbon Commands
- محتویات اصلی صفحه

آمنه ملکی

:

منوی سمت راست

بهمن 18
Part1_Upgrade to Sharepoint 2010
می توانید فارم شیرپوینت 2007 را بوسیله یکی از رویکردهای زیر به شیرپوینت 2010،ارتقا دهید:

 

1-      In-Place upgrade: می توانید فارم موجود را به شیرپوینت 2010 ارتقا دهید. که این نوع ارتقا In-Place upgrade نامیده می شود.
2-      Database attach upgrade: می توانید یک فارم جدید شیرپوینت 2010 ایجاد کنید، سپس content database ها را به فارم جدید کپی کنید .
بعضی از روش های upgrade گزینه های بالا را با هم ترکیب می کنند که این روش ها رویکردهای hybrid نامیده می شود.
وقتی تصمیم به upgrade گرفتید باید فاکتورهای  زیر را در نظر داشته باشید:
 
Version support: In-Place upgrade می تواند برای ارتقا دادن یک فارمی که شیرپوینت WSS یا MOSS 2007 را دارد، مورد استفاده قرار بگیرد. نمی توانید عمل In-Place upgrade را برای ورژن های قبلی شیرپوینت انجام دهید.
 
Associated Upgrade: قبل از اینکه In-Place upgrade را انجام دهید، باید حداقل سخت افزار مورد نیاز برای عمل ارتقا به شیرپونت 2010 فراهم باشد. از جمله اینکه روی هر سرور ویندوز سرور 2008 (64 بیتی) یا ویندوز سرور 2008 R2 (64 بیتی) نصب شده باشد. روی سرورهای دیتابیس ورژن SQL مناسب نصب شده باشد.
 
چه چیزی ارتقا می یابد؟ In-Place upgrade پیکره بندی فارم شیرپوینت را حفظ می کند و content database ها و سرویس ها را ارتقا می دهد. سفارشی سازی ها بعد از In-Place upgrade باقی می مانند. گرچه بعضی از اقدامات به صورت دستی برای upgrade کردن آن ها لازم است. Database attach upgrade فقط دیتابیس محتویات (content database) را upgrade می کند و محتویات web application ها را حفظ می کند. در این روش پیکره بندی فارم و سرویس ها انتقال داده نمی شوند . بنابراین باید فارم شیرپوینت 2010 را به صورت دستی و مستقیما پیکره بندی کنید و سرویس های جدید را deploy کنید. سفارشی سازی ها هم باید به صورت دستی به فارم جدید انتقال داده شود.
 
Downtime: زمانی که In-Place upgrade را انجام می دهید، فارم در حین عملیات upgrade، آفلاین است. در نتیجه باید زمان کافی  برای اینکه تمام محتویات upgrade شوند را درنظر بگیرید. به این علت که databade attach upgrade بر روی فارم شیرپوینت 2010  مجزایی انجام می شود، فارم جاری شما (با تنظیم کردن دیتابیس به حالت readonly) آنلاین باقی می ماند.
 
Upgrade Speed: اگر از روش Database attach upgrade استفاده کنید، می توانید چندین دیتابیس محتویات را در یک زمان upgrade  کنید، که سرعت کل upgrade را نسبت به روش In-Place upgrade افزایش می دهد.
 
Rollback: اگر In-Place upgrade با شکست مواجه شود، باید شیرپوینت 2010 را remove کنید، شیرپوینت 2007 را مجددا نصب کنید و داده ها و پیکره بندی ها را از backup برگردانید. اما اگر Database attach upgrade با شکست مواجه شود، محتویات و سرویس ها می توانند بوسیله فارم شیرپوینت 2007 در دسترس باشند.
 
Database access: برای انجام Database attach upgrade نیاز به دسترسی مستقیم به سرور دیتابیس دارید، اما In-Place upgrade نیاری به دسترسی به سرورهای دیتابیس ندارد.
 
Service: In-Place upgrade سرویس های SSP شیرپوینت 2007 را به Service Application های مجزا در شیرپوینت 2010، انتقال می دهد. اگر از روش Database attach upgrade استفاده کنید، باید سرویس هاس جدید را deploy و پیکره بندی کنید، که این امری زمان بر است.
 
Upgrade testing and validation: به این علت که In-Place upgrade  کل فارم را update می کند، باید مطمئن شوید که عمل upgrade با موفقیت انجام می شود. بنابراین ضروری است که به طور کامل قبل از انجام upgrade ، آن را به طور کامل تست نمایید. در صورتی که Database attach upgrade به شما اجازه می دهد که یک زیرمجموعه از فارم خود را تست کنید و سپس آن زیرمجموعه از محتویات را به صورت جزیی upgrade کنید.
Database attach upgrade به شما اجازه می دهد ساختار محتویات را تغییر دهید، سایت ها، site collection ها و web application ها را به مدلی انتقال دهید که نیاز تجاری شما را برآورده می کند و محتویاتی را که دیگر لازم ندارید حذف کنید.
 
2 مشکل اصلی Database attach upgrade عبارتند از:
1-      نیاز به سخت افزار اضافی برای فارم شیرپوینت 2010 مجزا
2-      پیچیدگی پیکره بندی سرویس های جدید
 
Upgrade Requirements: باید اطمینان حاصل کنید که فارم شما سخت افزار، سیستم عامل، دیتابیس سرور و نیازمندی های نرم افزاری را برای شیرپوینت 2010 دارد.
 
محیط 64 بیتی: شیرپوینت سرور 2010 فقط بر روی محیط 64 بیتی می تواند اجرا شود. اگر از روش In-Place upgrade استفاده می کنید، فارم جاری شما باید محیط 64 بیتی باشد.
 
سیستم عامل: شیرپوینت سرور 2010 فقط بر روی نسخه 64 بیتی ویندوز سرور 2008 با service pack 2 (sp2) یا ویندوز سرور 2008 R2 اجرا می شود.
 
سرور SQL: شیرپوینت 2010 نیاز دارد که سرور دیتابیس یک نسخه 64 بیتی از یکی از موارد زیر را اجرا کند:
Microsoft SQL Server 2008 R2
SQL Server 2008 همراه با Service Pack 1  (SP1) و Cumulative Update 2
SQL Server 2005  همراه با SP3 و Cumulative Update 3

 

ورژن شیرپوینت: می توانید از In-Place upgrade یا Database attach upgrade برای upgrade کردن از Windows Sharepoint Services 3.0 به Sharepoint Foundation 2010 و یا از Microsoft Office Sharepoint Server 2007 به Sharepoint Server 2010 استفاده کنید. باید اطمینان حاصل کنید که فارم موجود با Service Pack 2 و October 2009 Cumulative Update یا نسخه های بعدی آن Update  شده است. نمی توانید عمل Upgrade را بدون این update ها انجام دهید.

 

                        

 

Pre-Upgrade Check:
Pre_Upgrade یک دستور stsadm است که برای شناسایی مشکلاتی که ممکن است upgrade را تحت تاثیر قرار بدهد و همچنین برای مشاهده توصیه ها و best practice ها روی فارم موجود مورد استفاده قرار می گیرد.
برای اجرا کردن Pre_Upgrade checker دستور زیر ا اجرا کنید:

 

 
"%CommonProgramFiles%\Microsoft Shared\web server extensions\12\BIN\STSADM.exe" –o preupgradecheck
 

      

 

گزارشات  Pre_Upgrade checker شامل :

Ø       لیست تمام سرورها و کامپوننت های موجود در فارم و اینکه آیا سرورها نیازمندی های Upgrade کردن شامل سخت افزار 64 بیتی و سیستم عامل ویندوز سرور 2008 را دارند.

Ø       Alternate access mapping URL هایی که در فارم مورد استفاده قرار می گیرند.

Ø       لیست تمام Site Definition ها، Site Template ها ، feature ها و Language Pack هایی که در فارم نصب شده است.

Ø       تنظیمات پیکره بندی نامعتبر یا ناقص در فارم، شامل یک فایل Web. Config ناقص، host name نامعتبر، Service account های نامعتبر

Ø       اینکه دیتابیس آماده Upgrade کردن است؟ به عنوان مثال آیا دیتابیس ها به read/write تنظیم شده اند.

Ø       و ...


            

 

In-Place upgrade: In-Place upgrade بر روی فارم موجود انجام می شود و پیکره بندی سرور، شبکه و سخت افزار را حفظ می کند. برای عمل In-Place upgrade مراحل زیر را انجام دهید:
 
1-      ادمین شیرپوینت دستور pre_Upgrade Checker را اجرا می کند.
2-      ادمین شیرپوینت setup شیرپوینت 2010 را روی سروری که وب سایت Central Administration مستقر است، اجرا می کند. Setup ، ورژن قبلی  شیرپوینت را شناسایی می کند و به صورت اتوماتیک In-Place upgrade را انتخاب می کند.
3-      ادمین شیرپوینت setup را بر روی سرورهای WEF و Application Server های باقی مانده اجرا می کند.
4-      ادمین شیرپوینت ویزارد Sharepoint Product Configuration را روی سروری که میزبان وب سایت Central Administration است، اجرا می کند. این سرور، دیتابیس پیکره بندی (configuration database) ، سرویس ها و دیتابیس محتویات (content database) به ترتیب upgrade می شوند.
5-      ادمین شیرپوینت ویزارد Sharepoint Product Configuration را روی تمام سرورها در فارم اجرا می کند.
6-      ادمین شیرپوینت تایید می کند که عمل upgrade با موفقیت انجام شده است.
7-      در نهایت ادمین شیرپوینت ظاهر سایت را به ظاهر شیرپوینت 2010 تغییر می دهد.
 ​

          

Database Attach Upgrade:

Database attach upgrade بر روی یک فارم جدید انجام می شود و به شما اجازه می دهد به سخت افزار جدید upgrade کنید و شما را قادر می سازد در هنگام انتقال محتویات، فارم موجود را حفظ کنید.

برای عمل Database attach upgrade مراحل زیر را انجام دهید:

1-      ادمین شیرپوینت یک فارم شیرپونتی سرور 2010 را دیپلوی می کند.

2-      ادمین شیرپوینت language pack ها را روی فارم شیرپوینت 2010 نصب می کند و تمام سفارشی سازی ها را به فارم شیرپوینت 2010 انتقال می دهد.

3-      ادمین شیرپوینت سرویس ها را روی فارم شیرپوینت 2010 دیپلوی و پیکره بندی می کند.

4-      ادمین شیرپوینت یک web application را روی فارم MOSS 2007 آفلاین می کند. این امر بوسیله تغییر دادن load balancer یا وب سایت IIS به متوقف کردن درخواست ها قابل انجام است.

5-      ادمین شیرپوینت دیتابیس محتویات را برای web application در فارم موجود detach می کند. با استفاده از دستور deletecontentdb در stsadm

6-      ادمین شیرپوینت دیتابیس های محتویات را به web application مناسب در فارم موجود attach می کند. با استفاده از دستور Mount_SPContentDatabse  در windows Powershell

7-      ادمین شیرپوینت تایید می کند که عمل upgrade با موفقیت انجام شده است.

8-      در نهایت ادمین شیرپوینت ظاهر سایت را به ظاهر شیرپوینت 2010 تغییر می دهد.

9-      ادمین شیرپوینت فارم جدید را برای گرفتن درخواست های Web Application پیکره بندی می کند. این امر بوسیله تغییر دادن load balancer یا DNS برای هدایت کردن درخواست ها به فارم جدید انجام می شود.

10-   ادمین شیرپوینت مراحل 4 تا 9 را برای هر Web Application در فارم موجود تکرار می کند.

      

 

Hybrid 1: Database Attach Upgrade with Read-Only Databases
 
در نتیجه Database attach upgrade، زمانی که یک web application، upgrade می شود، مدت زمانی سایت شیرپوینت از کار می افتد. مراحل زیر از یک کپی read_only از دیتابیس محتویات در فارم موجود،  زمانی که یک web application انتقال داده می شود، استفاده می کند. این روش باعث می شود در حین عمل upgrade بعضی از سطوح دسترسی به سایت شیرپوینت فراهم باشد، مثل اینکه کاربران دسترسی خواندن اطلاعات روی سایت شیرپوینت داشته باشند.
 
1-      ادمین شیرپوینت یک فارم شیرپونتی سرور 2010 را دیپلوی می کند.
2-      ادمین شیرپوینت language pack ها را روی فارم شیرپوینت 2010 نصب می کند و تمام سفارشی سازی ها را به فارم شیرپوینت 2010 انتقال می دهد.
3-      ادمین شیرپوینت سرویس ها را روی فارم شیرپوینت 2010 دیپلوی و پیکره بندی می کند.
4-      ادمین شیرپوینت دیتابیس محتویات را برای یک web application در فارم موجود با استفاده از SQL Server Management Studio به readonly تغییر می دهد.
5-      ادمین شیرپوینت از SQL Server برای backup گرفتن دیتابیس محتویات برای web application استفاده می کند.
6-      ادمین شیرپوینت یک کپی از دیتابیس محتویات را روی فارم جدید restore می کند.
7-      ادمین شیرپوینت دیتابیس محتویات restore شده را به web application مناسب در فارم جدید  attach می کند.
8-      ادمین شیرپوینت تایید می کند که عمل upgrade با موفقیت انجام شده است.
9-      در نهایت ادمین شیرپوینت ظاهر سایت را به ظاهر شیرپوینت 2010 تغییر می دهد.
10-   ادمین شیرپوینت فارم جدید را برای پاسخ دادن به  درخواست ها برای Web Application پیکره بندی می کند. این امر بوسیله تغییر دادن load balancer یا DNS برای هدایت کردن درخواست ها به فارم جدید انجام می شود.
11-   ادمین شیرپوینت web application را در فارم اصلی آفلاین می کند.
12-   ادمین شیرپوینت مراحل 4 تا 11 را برای هر Web Application در فارم موجود تکرار می کند.
 
In_Place Upgrade with Detached DatabasesHybrid 2:
 
می توانید از in_place upgrade برای upgrade کردن فارم موجود به شیرپوینت 2010 استفاده کنید، ضمن اینکه پیکره بندی، سرویس ها و محتویات حفظ شده اند. اگر چه در حین in_place upgrade ، دیتابیس ها به صورت سریال upgrade می شوند.
در حین عمل upgrade فارم در دسترس نیست.
یکی از رویکردهای upgrade با استفاده از database attach upgrade سرعت in_place upgrade را افزایش می دهد.. مراحل زیر این رویکرد را نشان می دهد:
1-      ادمین شیرپوینت فارم موجود را آفلاین می کند. این امر بوسیله تغییر دادن load balancer یا سایت های IIS به متوقف کردن قبول درخواست سرویس یا با خاموش کردن (turn off) تمام کامپوننت ها و سرویس ها بر روی هر سرور در فارم انجام می شود.
2-      ادمین شیرپوینت تمام دیتابیس های محتویات را از فارم detach می کند .
3-      ادمین شیرپوینت عمل in_place upgrade  را روی سرورهای فارم اصلی، سرویس ها و دیتابیس پیکره بندی (configuration database) انجام می دهد. در پایان این مرحله فارم upgrade شده است، اما دیتابیس های محتویات detach شده هنوز upgrade نشده اند.
4-      ادمین شیرپوینت دیتابیس محتویات را به web application مناسب attach می کند.
مرحله 4 مرحله مهمی است، زیرا می توانید در یک لحظه بیشتر از یک دیتابیس محتویات را attach کنید و دیتابیس محتویات به صورت همزمان upgrade می شود، که این امر زمان کلی مورد نیاز برای upgrade کردن دیتابیس محتویات در فارم را کاهش می دهد.
 Visual Upgrade: وقتی با استفاده از database attach upgrade یا in-place upgrade به شیرپوینت 2010 upgrade می کنید، سایت upgrade شده ظاهر WSS یا  MOSS 2007 را دارد.
ادمین فارم (Farm administrator) می تواند ظاهر جدید را برای تمام سایت ها در حین عمل upgrade انتخاب نماید. اگر ادمین فارم ظاهر قدیمی را حفظ کند، صاحب سایت (Site Owner) می تواند ظاهر وب سایت را به ظاهر شیرپوینت 2010 تغییر دهد.

 

امکان preview به کاربران اجازه می دهد که ظاهر و قابلیت های اینترفیس شیرپوینت 2010 را مشاهده کنند . اگر preview مشکلی را شناسایی کرد، صاحب سایت می تواند به اینترفیس شیرپوینت 2007 برگردد.
 
    
 
اگر preview موفقیت آمیز بود، صاحب سایت می تواند اینترفیس شیرپوینت 2010 را اعمال کند. بعد از اعمال اینترفیس شیرپوینت 2010، نمی توانید به اینترفیس شیرپوینت 2007 برگردید، مگر آنکه یک backup از دیتابیس محتویات که قبل از تغییر دادن اینترفیس گرفته اید را restore کنید.
در حین عمل in-place upgrade یک سرور فارم، می توانید visual upgrade را به عنوان یک مرحله از ویزارد sharepoint product configuration انجام دهید. اگر عمل in-place upgrade را برای یک فارم stand-alone انجام می دهید، باید از Psconfig.exe و دستور زیر استفاده کنید:
 
در حین عمل database attach upgrade با استفاده از دستور زیر می توانید ظاهر سایت را تغییر دهید:
با استفاده از پارامتر Updateuserexprience از دستور Mount-SPContentDatabase
 
زمانی که visual upgrade فراهم است، صاحب سایت می تواند یکی از 3 انتخاب زیر را داشته باشد:
 
Use the previous user interface: سایت با ظاهر Microsoft Office Sharepoint Server 2007 باقی خواهد ماند.
Preview the updated user interface: ظاهر سایت به شیرپوینت 2010 تغییر می کند. صاحب سایت و کاربران می توانند ظاهر سایت و کاربردش را ارزیابی کنند . زمانی که این حالت انتخاب می شود، feature های اینترفیس شیرپوینت 2007 در دسترس نخواهند بود.
Update the user interface: این گزینه user interface را نهایی می کند و تمام قابلیت های جدید در شیرپوینت 2010 که در اینترفیس جدید موجود است، فعال می کند.
می توانید گزینه های بالا را از طریق صفحه Site Settings در قسمت Title, Description and icon تغییر دهید.
همچنین می توانید حالت های  visual upgrade  را با استفاده از Windows Powershell تغییر دهید. همچینین WindowsPowershell برای برگرداندن اینترفیس نهایی به اینترفیس شیرپوینت 2007 مورد استفاده قرار می گیرد.
 
 در قسمت بعدی نحوه upgarde کردن سرویس ها در روش database attach upgarde توضیح داده خواهد شد.

 

دی 24
Chart Web Part in Sharepoint 2010:

یکی از قابلیت های شیرپوینت 2010، Chart Web Part (CWP) است، که به شما اجازه می دهد نمودارهای استاتیک و داینامیک از سایت های شیرپوینت بسازید بدون نیاز به یک خط کد! در واقع Chart Web Part می تونه داده های لیست های شیرپوینت و Spreadsheet  اکسل را آنالیز کرده و نمودارهای گرافیکی از جمله Pie Charts، bat Charts و ... ایجاد کند.

یکی از شکایاتی که در مورد MOSS 2007 می شد، این بود که کاربران دوست داشتند برای ایجاد Dashboard یا نمایش اطلاعات، نمودار به سایت اضافه کنند یا از داکیومنت های اکسل در یک روش گرافیکی در سایت های شیرپوینت استفاده کنند. که در شیرپوینت 2010 این قابلیت ها با Chart Web Part فراهم شده است.

برای اضافه نمودن Chart Web Part به صفحه سایت، از مسیر Site Actions> Edit Page اقدام کنید. سپس از منوی Editing Tools تب Insert را انتخاب کرده و بر روی گزینه Web Part کلیک کنید. سپس از دسته بندی «Business Data»، گزینه Chart Web Part را انتخاب کرده و بر روی دکمه Add کلیک کنید.

     

زمانی که این وب پارت به صفحه اضافه شد، گزینه های Data & Appearance  و  Advanced Properties را مشاهده می کنید. این نمودار در ابتدا ، از داده های غیر واقعی برای نمایش یک bar chart ساده استفاده می کند.

                                             

با کلیک بر روی گزینه Data & Appearance گزینه های زیر مشاهده می شود:

                             

Customize Your Chart:  این ویزارد به شما اجازه می دهد ظاهر نمودار را تغییر دهید.
اولین قدم انتخاب نوع چارت است. در حدود 158 نوع مختلف چارت در این قسمت وجود دارد! چارت های دوبعدی و سه بعدی در نوع های ستون، , bar, area, line, point/bubble, financial, pie, radar, polar, gantt/range column, range, error bar, box plot, funnel, and pyramid  موجود است.
 
 
در گام دوم ظاهر چارت را تغییر می دهید. در این قسمت 12 Theme وجود دارد که می توانید از بین آن ها theme مورد نظر خود را انتخاب کنید. Theme ها عبارتند از : Bright Pastel, EarthTones, LightSteelBlue, GreyScal, SemiTransparent, ExcelLike, LightBeige, Berry, Chocolate, Fire, GreenBlue, و custom.

 

در گام سوم می توانید خصوصیات chart از قبیل axes، titles، legends، gridlines و labels را پیکره بندی نمایید.

Title & Legend: کاربر می تونه یک عنوان برای Chart نمایش بدهد و همچنین شرحی برای راهنمایی برای تعریف داده های نمایش داده شده در نمودار وارد نماید.

Axes and Grid Lines: کاربر می تونه پارامترهای محور X و Y را مشخص کند.

Labels and Markers: کاربر می تونه برچسبی برای داده ها به نمودار اضافه کند یا داده های نمایش داده شده در نمودار را توضیح دهد و یا از data markers برای هایلایت کردن داده های خاصی در نمودار استفاده کند.

Hyperlinks and Tooltips: کاربر می تونه برای هر داده tooltip (توضیحی جهت راهنمایی)  و هایپرلینک ای را به عناصر نمودار اضافه نماید.   

 

Connect Chart to Data: توسط این گزینه می توانید به بک وب پارت دیگر، لیست،External Content Type ، Business Data Catalog و Excel Services وصل شوید.  اولین قدم در این ویزارد انتخاب یک data source است. می خواهیم از اطلاعات حقوق پزسنل که در یک لیست ثبت شده است، استفاده کنیم و برای آن chart ایجاد کنیم. به همین علت گزینه Connect to a List را انتخاب می کنیم.

در قدم دوم از این ویزارد، سایت و لیستی که داده ها در آن ذخیره می شود را مشخص می کنیم. هر دوی این ها در drop down list نمایش داده می شوند و می تونید لیست و library ها را در هر جایی از Site Collection انتخاب کنید.( نه فقط روی سایتی که در حال حاضر روی آن کار می کنید) که این یک قابلیت فوق العاده است.

در گام سوم از این ویزارد، یک پیش نمایش از داده های که قرار است در چارت قرار داده شود، نمایش داده می شود.

در گام چهارم و آخر از این ویزارد، چارت را به داده  bind می کنید. توجه دارید که در این قسمت یک مجموعه  از انتخاب ها وجود دارد و تقریبا می تونید این connection را به هر طریقی که تصورشو می کنید، پیکره بندی کنید.

     

Advanced Properties:  با کلیک بر روی این گزینه پنجره properties باز می شود که می توانید خصوصیات چارت از قبیل سایه ها، border، رنگ متن و ... را تغییر دهید.

                 

بدین ترتیب می توانید هر نوع نموداری که مورد نیاز است به سایت ها و صفحات شیرپوینت اضافه کنید و مدیر خود را تحت تاثیر قرار دهید. J
دی 10
Regular Expression Column in Sharepoint List

سلام

 
اگر به خاطر داشته باشید، در  پست با موضوع Custom List Form and Validation in Sharepoint 2010، در مورد اعتبار سنجی ستون های لیست با استفاده از Custom List  درست کردن و کنترل Regular Expression صحبت شد. یک پروژه مرتبط با این موضوع از Codeplex پیدا کردم که یک نوع ستون Regular Expression به نوع های ستون لیست اضافه می کند و می توانید هر نوع اعتبار سنجی مرتبط با Regular Expression را از طریق این ستون انجام دهید و دیگر نیازی به ایجاد Custom List برای این منظور نمی باشد.
برای استفاده از این امکان فایل wsp آن را در فارم شیرپوینت deploy کنید. با deploy کردن این سولوشن، نوع ستون جدیدی به نام Single line of text(with RegEx validation) به لیست های شیرپوینت اضافه می شود که می توانید اعتبار سنجی فیلد هایی مثل ایمیل، تلفن همراه و .... را داشته باشید. پس از انتخاب این ستون، مانند ديگر ستون ها نام ستون را در قسمت «نام ستون» وارد نماييد. سپس در قسمت پايين صفحه مانند شکل زير دو گزينه مشاهده مي کنيد:
 
 
1-      Regular Expression: در اين قسمت بايد فرمت مورد نظر براي اعتبار سنجي را وارد نماييد. اين فيلد از انواع عبارت هاي Regular Expression که براي اعتبارسنجي محيط .Net استفاده مي شود، پشتيباني مي کند. اين عبارت ها تنوع بسيار زيادي دارند و مي توانيد انواع آن ها را از محيط اينترنت جستجو کرده و آشنا شويد. در اين قسمت به دو مورد مهم و پرکاربرد اين عبارت ها مي پردازيم :
ايميل: عبارت Regular Expression براي فيلد ايميل عبارت است از :
 
\w+([-+.']\w+)*@\w+([-.]\w+)*\.\w+([-.]\w+)*

 

تلفن همراه : مثلا مي خواهيد کاربر را ملزم کنيد حتما 11 رقم عدد به تعداد ارقام شماره تلفن همراه، مقدار وارد نمايد. براي اين منظور بايد عبارت زير را براي Regular Expression انتخاب کنيد:
\d\d\d\d\d\d\d\d\d\d\d
به ازاي هر تعداد رقمي که مي خواهيد اعتبار سنجي شود بايد \d وارد نماييد .
به اين ترتيب کاربر در هنگام ورود داده، اعتبار سنجي مي شود که حتما فرمت ايميل را صحيح وارد نموده و تعداد ارقام شماره تلفن همراه را 11 رقم وارد نمايد.
2-      Error Message: در اين قسمت بايد پيامي را که مي خواهيد به کاربر نمايش دهيد، وارد نماييد.
مثلا «فرمت ايميل را صحيح وارد نماييد.»
 
 
فایل مربوطه:  CMS.SharePoint.rarCMS.SharePoint.rar 
 
موفق باشید.

 

آذر 14
Web Analytics in Sharepoint 2010

 Web Analytics چیست؟

راهی برای آنالیز کردن صفحات وب (Web Traffic) است. Web Analytics یک Service Application است که اطلاعات تحلیلی در رابطه با Web Application های شما می دهد. این  سرویس، اطلاعاتی مشابه با Sharepoint 2007 Usage report فراهم می کند. همچنین به شما این امکان را می دهد که بفهمید search به چه شکل کار می کند یا اصلا کار نمی کند. همچنین اطلاعات موجودی ها مثل میزان فضای مصرفی در هر Site Collection، تعداد Subsite ها یا سایت ها در هر Site Collection و ... را در اختیار شما قرار می دهد.
نکته : ویژگی Web Analytics در نسخه Sharepoint server ارائه می شود و این Service Application در Sharepoint Foundation ارائه نمی شود.
 
از کجا شروع کنیم؟
 
همانطور که گفته شد Web Analytics یک Service Application است، بنابراین اولین کاری که باید انجام دهید، ساختن یک instance از آن است. می توانید این را در مسیر Central Admin > Manage Service Applications > New Web Analytics Service Application یا در PowerShell با دستور New-SPWebAnalyticsServiceApplication انجام دهید.  هر دوی این روش ها Service Application مربوط به Web Analytics را ایجاد می کند. زمانی که Service Application ایجاد شد، 2 دیتابیس ایجاد می کند.
 
1-      Staging Database: مشابه Temp DB مورد استفاده قرار می گیرد، زمانی که برنامه Web Analytics Service اطلاعات را منتقل می کند و گزارشات را ایجاد می کند.
2-      Reporting Database: جایی است که گزارشات ذخیره می شوند.

 

در این لحظه Web Analytics Service Application آماده حرکت است، فقط نیاز هست که برای یک یا چند روز منتظر باشید تا این Service Application کارشو انجام بده و اطلاعات مورد نیاز برای گزارشگیری جمع آوری شوند. بعد از اینکه Service Application برای چند روز در حال اجرا بود، می تونید ببینید چه گزارشاتی در انتظار شماست. گزارشات 4 اسکوپ دارد:
 
1-      در سطح Web Application: اولین مجموعه گزارشات که به آن می پردازیم ، در سطح Web Application است. این گزارشات در مسیر Central Admin > Monitoring > View Web Analytics reports قابل دسترسی است. شما باید جزء گروه Farm Administrator باشید تا صفحه گزارشات (Reports Page) را ببینید. زمانی که به این صفحه می روید، یک لیست از تمام Web Application ها در فارم و بعضی از متریک ها مثل تعداد صفحات بازدید شده، بازدید کنندگان منحصر به فرد را می بینید. اگر بر روی Web Application  کلیک کنید به صفحه Summary Page آن Web Application هدایت می شوید که یک نمای سریع از متریک های آن Web Application را می دهد.
 ​

در سمت چپ لینک هایی به لیست گزارشات که می توانید در این سطح اجرا کنید، نمایش داده می شود. گزارشات پیش فرض Web Analytics به 3 گروه تقسیم می شوند:
گروه اول Traffic Reports: این گزارشات بازدید کنندگان و درخواست هایی که سایت شیرپوینت دریافت می کنند را توصیف می کند.
v      Number of Page Views: تعداد بازدید از صفحه
 
         
 
v        Number of Daily Unique Visitors : تعداد بازدید روزانه
v       Number of Referrers : تعداد ارجاعات. این گزارش بیتشرین ترافیک را از مراجعه کنندگان نشان می دهد.
v      Top Pages: تعداد صفحاتی که بیشترین بازدید را داشته اند.
v      Top Visitors: این گزارش نشان می دهد چه کسی از سایت شما دیدن کرده است.
 
 
v      Top Referrers: این گزارش بیشترین ارجاعات به سایت شما را نشان می دهد. این گزارش بیشترین صفحات وب را که ترافیک را به سایت شما ارجاع می دهند، نشان می دهد. از این گزارش برای فهمیدن اینکه کاربران به چه شکل و از کدام صفحه وب به سایت شما می آیند، می توانید استفاده کنید.

 

          

v  Top Destinations:این گزارش صفحات وب خارجی را که بازدید کنندگان وقتی صفحات سایت شما را ترک می کنند،به آن می روند،نشان میدهد.

v      Top Browsers: بیشترین مرورگر مورد استفاده

 

اگر در همین صفحه ای که هستید به تب Analyze بروید، می توانید اعمال مختلفی روی گزارشات انجام دهید:

می تونید بازه زمانی گزارش را کنترل کنید.

می تونید گزارشات را به اکسل بفرستید.

     

این دو مزیت کمبود آشکار چنین ویژگی هایی را در Usage Reporting شیرپوینت 2007  برطرف می کند. در Usage Reporting شیرپوینت 2007، فقط می توانستید گزارشات را تا 30 روز قبل داشته باشید( نه بیشتر و نه کمتر!) و همچنین امکان ارسال این گزارشات به اکسل فراهم نبود.

  گروه دوم Search Report : این گزارشات توصیف می کند سرویس Search به چه شکل مورد استفاده قرار می گیرد، بنابراین می توانید این سرویس را با Best Bet، keyword و غیره بهینه کنید . بعضی از این گزارشات عبارتند از:

Number of Queries: این گزارش نشان می دهد اغلب کاربران چه مقدار search انجام می دهند.

Top Queries: این گزارش نشان می دهد اغلب کاربران چه اصطلاحی را search می کنند.

Failed Queries : این گزارش نشان می دهد چه پرس و جو هایی (Queries) بیشتر با شکست مواجه شدند به این معنی که  شیرپوینت نتوانسته به آن ها پاسخ دهد.     

 گروه سوم Inventory Reports: این گزارشات محتویات ذخیره شده در سایت شما شامل آیتم های لسیت، Documents و Rich Media را توصیف می کند . بعضی از این گزارشات عبارتند از:

Storage Usage: این گزارش نشان می دهد محتویات دیتابیس چقدر از فضای هارد را استفاده کرده است.

Number of Sites: این گزارش نشان می دهد چه تعداد سایت در Site Collection وجود دارد.

2-   در سطح Site Collection : برای دیدن Web Analytics در سطح Site Collection، باید مجوز “View Web Analytics Data” را در Site Collection داشته باشید. برای این کار به مسیر

Site Actions > Site Settings > Site Collection Web Analytics reports under Site Actions بروید. این گزارشات مشابه گزارشات Web Application هستند اما با اطلاعات بیشتر. بسیاری از تنظیمات Search در اسکوپ Site Collection قرار دارد و گزارشاتی برای دیدن این اطلاعات وجود دارد.  

نکته: یک best bet مدیر جستجو (Search Administrator) را قادر می سازد وقتی کاربران دنبال اصطلاح خاصی می گردند،آن ها را به صفحات یا Document های خاصی هدایت کنند .

به عنوان مثال، Best Bet ها در اسکوپ Site Collection قرار دارد و 4 گزارش برای آن ها وجود دارد:

Best Bet Usage

Best Bet Suggestions

Best Bet Suggestions Action History

Failed Queries


اگر چه سخته که بدونید چه اصطلاحی اغلب مورد جستجو قرار می گیرد و اغلب کدام صفحه برای هرterm مورد دسترسی قرار می گیرد. Web Analytics می تواند این اطلاعات را در گزارش Best Bet Suggestions فراهم کند.

این گزارش ها حجیم هستند. به عنوان یک Site Collection Administrator باید این گزارشات را هفتگی چک کنید.

3- در سطح Web : در مسیر Site Actions > Site Settings> Web Analytics reports نیز گزارشات Web Analytics خاص Web وجود دارد. این گزارشات یک زیر مجموعه از گزارشات Site Collection هستند، و گزارش جدیدی در این سطح وجود ندارد.

4-  Search Service Application در سطح: یک مجموعه از گزارشات برای هر Search Service Application در فارم شما وجود دارد. می توانید آن ها را در مسیر Central Admin > Manage Service Apps > Search Service Application > Reports > Web Analytics Reports پیدا کنید. در این جا شما اطلاعات بیشتری در مورد اینکه کاربران به چه شکل جستجو می کنند، بدست می آورید.

 

گزارشات سفارشی Web Analytics:

علاوه بر امکان استفاده از گزارشات پیش فرض Web Analytics، می توانید گزارشات سفارشی خود را نیز ایجاد کنید. برای این منظور در هر صفحه گزارشی که هستید در تب Analyze ، بر روی Customize Report کلیک کنید. ابتدا صفحه ای مشابه با شکل زیر مشاهده می کنید:

                                    

 

نام مورد نظر را برای گزارش وارد نمایید. و بر روی OK کلیک کنید. با این کار تمام داده های این گزارش به اکسل فرستاده می شود . همانطور که می دانید نرم افزار اکسل ابزار تحلیلی قدرتمندی است که و برای کاربران غیر تکنیکی این امکان را فراهم می آورد که نمودارهای مورد نظر خود را اضافه کنند، فیلتر های مورد نظر خود را اعمال کنند و داده ها را از چندین گزارش ترکیب کنند. این گزارشات قابل به روز شدن هستند، به این معنی که زمانی که گزارشات را سفارشی سازی می کنید همیشه با آخرین تغییرات به روز باقی می مانند. 

                     

 

Web Analytics Workflows:

یکی از قابلیت های جدید است که شما را قادر می سازد تا گزارشات را زمانبندی  کنید یا اینکه تنظیم کنید اگر شرایط خاصی فراهم شد، برای شما ایمیل ارسال شود. به عنوان مثال شما می توانید تنظیم کنید  هر زمان که تعداد بازدید از صفحات سایت شما 10 % در هفته افزایش پیدا کرد، برای شما ایمیل ارسال شود.

برای پیکره بندی Web Analytics Workflows، به گزارش تحلیلی مورد نظر بروید و در تب Analyze بر روی گزینه Schedule Alerts or Reports کلیک کنید. با این کار صفحه ای مشابه با شکل زیر را مشاهده خواهید کرد که به شما اجازه می دهد تنظیمات مورد نظر خود را برای ایجاد گردش کار انجام دهید.

          

 

Web Analytics Web Part:

این وب پارت در واقع یک User Interface برای کاربر فراهم می آورد که بتواند به راحتی با آن کار کند و گزارشاتی از قبیل « most viewed content » > محتویاتی که بیشترین بازدید را داشته اند، یا « most frequent search queries » > بیشترین جستجو را در سایت داشته باشد.

برای استفاده از این وب پارت، در سایت به مسیر Site Action>Edit Page رفته و روی هر جایی که می خواهید وب پارت اضافه شود کلیک کنید. سپس از تب Insert در ریبون بر روی Web Part کلیک کنید. سپس از طبقه بندی Content Rollup، گزینه Web Analytics Web Part را انتخاب کرده و بر روی Add کلیک کنید تا به صفحه سایت اضافه شود.

                         

بعد از اینکه Web Analytics Web Part رابه صفحه اضافه کردید، می توانید آن را تنظیم کنید تا داده های مورد نظر شما را نمایش دهد.

 

                                           
      

با استفاده از قابلیت های Web Analytics در شیرپوینت 2010، قادر خواهید بود که بفهمید کاربران در سایت شما چه کارهایی انجام می دهند، از سایت شما چه می خواهند و به چه شکل می تونید سایت شیرپوینت را پیکره بندی کنید تا نیازهای کاربران را برآورده کند و مهم تر از همه این که می تونید کاملا مراقب فارمتون باشید  و چشم ازش بر ندارید J

امیدوارم لذت برده باشید.

 

  

آبان 06
Record Level Permission by Object Model in Sharepoint 2010 :

همان طور که می دانید در شیرپوینت، امکان مجور دهی در سطح رکورد نیز وجود دارد. برای این کار باید روی هر رکورد راست کلیک کرده و توسط گزینه  Manage Permissions مجوز مورد نظر خود را به رکورد اعمال نمایید. زمانی که برای تعداد زیادی رکورد بخواهید این کار را انجام دهید، مجوزدهی به این صورت کار بسیار زمان بر و غیر منطقی می باشد.

در این پست با استفاده از برنامه نویسی Object Model می خواهیم به رکوردهای یک لیست مجوز بدهیم. فرض کنید سناریو بدین صورت است که یک لیست شیرپوینت داریم ، می خواهیم وقتی آیتم جدید اضافه شد ، به یک شخص یا گروه شیرپوینتی خاص مثلا مجوز Read  اعمال شود.

ابتدا در Visual Studio 2010، یک پروژه از جنس Event Receiver به نام ER_RecordPermission ایجاد می کنیم.

بر روی ok کلیک کنید. در صفحه بعد scope اجرای برنامه از شما سوال می شود.

 

1-      در این قسمت نام سایت شیرپوینت مورد نظر را وارد نمایید.
2-      در این قسمت گزینه  Deploy as a farm solution را انتخاب نمایید.(farm solution امکانات بیشتری نسبت به sandbox solution دارد.)
بر روی Next  کلیک کنید تا VS به سایت مورد نظر وصل شود.

 

 

 

در این صفحه :
1-      به صورت پیش فرض بر روی گزینه List Item Events تنظیم شده است. ما هم همین مقدار مد نظرمون هست، چون می خواهیم بر روی آیتم های لیست کار کنیم.
2-      در این قسمت گزینه Custom List را انتخاب نمایید. چون لیست مورد نظر لیست سفارشی است.
3-      در این قسمت موقعیت یا رخدادی  که قرار است Event Handler اجرا شود، را مشخص کنید. چون در سناریو بالا ذکر شده است، وقتی آیتم اضافه شد ، پس باید رخداد An item was added انتخاب شود.
با زدن دکمه Finish  پروژه جدید ایجاد می شود و می توانید در صفحه EventReceiver1.cs کدهای مورد نظر خود را وارد نمایید.
قبل از شروع برنامه نویسی موارد زیر را رعایت کنید:
حتما کد مورد نظر را در قسمت ItemAdded در بلاک

 

SPSecurity.RunWithElevatedPrivileges(delegate()

 

  {
using (SPSite WebApp = new SPSite(properties.WebUrl))
               {
                   using (SPWeb Site = WebApp.OpenWeb(properties.RelativeWebUrl))
                   {

 

                                                    کد مورد نظر                                 
                    }
               }

 

  });

 

 
قرار دهید. کد RunWithElevatedPrivileges به user شما Permission اجرای برنامه را می دهد.
کدهای using Spsite و  using spweb هم برای جلوگیری از مشکلات استفاده از memory در برنامه استفاده می شوند. اگر spsite و spweb توسط این دستورات مدیریت نشوند، در load های سنگین، شیرپوینت ممکنه ضعیف عمل کنه یا ممکنه به دلیل اینکه اختصاص دادن memory، با شکست مواجه می شه، از برنامه خارج شود.

این خط کد هم لیست مورد نظر را مشخص می کند:

SPListItem oSPListItem =Site.Lists[properties.ListId].GetItemById(properties.ListItemId);
 
همانطور که می دانید در شیرپوینت لیست ها مجوزهای خود را از سطح بالاتر خود یعنی سایت و آیتم های لیست مجوزهای خود را از سطح بالاتر خود یعنی لیست ارث بری می کنند. در این مواقع برای اعمال مجوزهای سفارشی خود باید این ارتباط را قطع کنید. در این مثال ابتدا باید مجوزهایی که را که رکورد از لیست به ارث برده است ، حذف کنیم. این امر با استفاده از تابع زیر انجام می شود.
 
private void RemoveAllPermissions(SPListItem CurrentlistItem)
       {
           //The below function Breaks the role assignment inheritance for the list and gives the current list its own copy of the role assignments
           CurrentlistItem.BreakRoleInheritance(
           true);
           //Get the list of Role Assignments to list item and remove one by one.
           SPRoleAssignmentCollection SPRoleAssColn = CurrentlistItem.RoleAssignments;
           for (int i = SPRoleAssColn.Count - 1; i >= 0; i--)
           {
               SPRoleAssColn.Remove(i);

           }

        }

 

 
 
فراخوانی این تابع در قسمت ItemAdded به صورت زیر است:
  RemoveAllPermissions (OSPListItem);
 
برای مجوزدهی به گروه مورد نظر از تابع زیر استفاده نمایید:
 
  private void SetGroupPermission(SPWeb Site, SPListItem OSPListItem, string GrpName, SPRoleType PermissionType)
       {
           var reader = Site.RoleDefinitions.GetByType(PermissionType);
           var grp = Site.Groups[GrpName];
           SPRoleAssignment roleAssignment = new SPRoleAssignment(grp);
           roleAssignment.RoleDefinitionBindings.Add(reader);
           oSPListItem.RoleAssignments.Add(roleAssignment);
       }
 
فراخوانی این تابع به صورت زیر است:
 
SetPermission(Site, OSPListItem, "نام گروه شیرپوینتی مورد نظر", SPRoleType.Reader);
 

این فراخوانی باعث می شود که اعضای گروه شیرپوینتی مورد نظر به رکورد مجوز read داشته باشند. اگر بخواهیداعضای گروه شیرپوینتی مورد نظر به رکورد مجوز Full Control داشته باشند، باید تابع را به این صورت فراخوانی کنید.

 

SetPermission(Site, OSPListItem, " نام گروه شیرپوینتی مورد نظر ", SPRoleType.Administrator);
 
RoleType های موجود عبارتند از :
Administrator، Contributor، Guest، None، Reader و WebDesigner. که بسته به نیاز می توانید از هر کدام استفاده نمایید.
بدین طریق می توانید به گروه های شیرپوینتی روی رکوردهای یک لیست مجوز مورد نظر خود را اعمال کنید.
حال فرض کنید در لیست فیلدی از جنس Person or Group دارید به نام "فرد گیرنده اطلاعات" و می خواهید هر نام کاربری که در این فیلد data entry شد، مجوز read به رکوردهای لیست داشته باشد.
برای این منظور و مجوزدهی به یک شخص خاص بر روی لیست شیرپوینت اگر فیلد Person or Group اجازه انتخاب چند مورد داشته باشد، از تابع زیر استفاده نمایید:
 
 
SPFieldUserValueCollection spFieldUserValueCollection = oSPListItem[" Person or Groupنام ستون"] as SPFieldUserValueCollection;
 
 
if (spFieldUserValueCollection != null)
           {
               foreach (SPFieldUserValue spFieldUserValue in spFieldUserValueCollection)
               {
                   SPPrincipal spPrincipal = null;
                   SPUser spUser = SafeEnsureUser(Site, spFieldUserValue.LookupValue);
                   if (spUser != null)
                       spPrincipal = spUser;
                   else
                   {
                       SPGroup targetGroup = Site.Groups[spFieldUserValue.LookupValue];
                       if (targetGroup != null)
                           spPrincipal = targetGroup;
                   }
                   if (spPrincipal != null)
                   {
 
                   var reader = Site.RoleDefinitions.GetByType(SPRoleType.Reader);
                   SPRoleAssignment roleAssignment = new SPRoleAssignment(spPrincipal);
                       roleAssignment.RoleDefinitionBindings.Add(reader);
                       oSPListItem.RoleAssignments.Add(roleAssignment);
                   }
               }
 

 

 

 
در این کد مجوز read به شخص مورد نظر داده شده است.
و اگر فیلد Person or Group اجازه انتخاب چند مورد نداشته باشد، از تابع زیر استفاده نمایید:
 
 
SPFieldUserValue spFieldUserValue = spListItem["Person or Groupنام ستون "] as SPFieldUserValue;
            if(spFieldUserValue != null)
            {
                SPPrincipal spPrincipal = null;
                SPUser spUser = SafeEnsureUser(spWeb, spFieldUserValue.LookupValue)
                 if(spUser != null)
                    spPrincipal = spUser;
                  else
                   {
                    SPGroup targetGroup = spWeb.Groups[spFieldUserValue.LookupValue];
                        if(targetGroup != null)
                            spPrincipal = targetGroup;
                   }
                   if(spPrincipal != null)
                   {
                     var reader = spWeb.RoleDefinitions.GetByType(SPRoleType.Reader);          
                    SPRoleAssignment roleAssignment = new SPRoleAssignment(spPrincipal);
                    roleAssignment.RoleDefinitionBindings.Add(reader);
                    spListItem.RoleAssignments.Add(roleAssignment);
                   }
            }
 
با این کد ، مجوز read به شخصی که در ستون "نام فرد گیرنده اطلاعات" data entry شده است، داده می شود. یعنی اگر شما روی آیتم جدید که در لیست درج شده است، راست کلیک کنید، مشاهده می کنید که فقط شخص مورد نظر مجوز read دارد.
امیدوارم لذت برده باشید.
 
 

 

مهر 22
Custom List Form and Validation in Sharepoint 2010 :

 

حتما تا به حال این مورد براتون پیش اومده که بخواهید تغییراتی در یکی از فرم های لیست شیرپوینت (NewForm.aspx، EditForm.aspx، DispForm.aspx) ایجاد کنید. مثلا در NewForm.aspx، با کلیک بر روی دکمه تایید به جای اینکه به صفحه AllItems.apsx هدایت شود، به صفحه .aspx ایجاد شده توسط شما هدایت شود و مثلا پیام "اطلاعات با موفقیت ثبت شد" را به کاربر نمایش دهد. یا اینکه بخواهید برای فیلد آدرس ایمیل، اعتبارسنجیValidation) ) قرار دهید تا کاربر را ملزم کنید فرمت داده را صحیح وارد نماید. برای چنین مواردی توصیه می شود، از Custom List Form استفاده شده و به هیچ وجه تغییرات را در فرم های پیش فرض لیست اعمال نکنید.

فرض کنید در لیست ثبت نام می خواهیم کاربر را ملزم کنیم که فرمت ایمیل را صحیح وارد نماید. و همچنین بعد از کلیک بر روی دکمه تایید به صفحه ای شامل پیام " اطلاعات با موفقیت ثبت شد" هدایت شود.

بعد از باز کردن سایت در محیط Sharepoint Designer 2010، در قسمت Navigation بر روی گزینه List and Libraries کلیک کرده و از قسمت Lists روی لیست مورد نظر کلیک کنید. در صفحه باز شده در سمت راست صفحه در قسمت "Forms"  بر روی گزینه New کلیک کنید.مانند شکل زیر:

 

         

در صفحه Create New List Form:

1-      در این قسمت نام Custom List Form را وارد نمایید.

2-      در این قسمت باید مشخص کنید ، برای کدام فرم از لیست می خواهید Custom List Form ایجاد نمایید. در این مثال چون می خواهیم برای NewForm.aspx فرم جدید ایجاد کنیم، گزینه New Item Form را انتخاب می کنیم.

اگر تیک گزینه «Set as default form for the selected type» را تیک بزنید، این فرم به عنوان NewForm پیش فرض لیست قرار می گیرد، به این مفهوم که، از این به بعد کاربر با کلیک بر روی گزینه افزودن مورد جدید، فرم Custom List ایجاد شده توسط شما را مشاهده می کند.

3-      نوع محتوا را  بر روی "مورد لیست" قرار دهید.

4-      اگر این گزینه را تیک بزنید، وقتی بر روی هر یک از آیتم های لیست، راست کلیک کنید، یک لینک از Custom List ایجاد شده ظاهر می شود. مانند شکل زیر:

 

5-      در این قسمت نام لینک ایجاد شده در قسمت بالا را مشخص می کنید.

 

با کلیک بر روی ok، مشاهده می نمایید Custom List شما به قسمت Forms، اضافه شده است.


بر روی CustomNewForm.aspx کلیک کنید تا محیط Design فرم باز شود.

حال فلش کنار فیلد "آدرس ایمیل" را باز کرده و از قسمت “Format as:” ، گزینه TextBox را انتخاب نمایید.

 

حال باید برای فیلد ایمیل Validation قرار دهیم. برای این منظور،  در منوی بالای صفحه از قسمت->Data Insert->Asp.Net کنترل RegularExpressionValidator را به صفحه اضافه می کنیم. همانطور که می دانید در خاصیت Regular Expression یک سری استانداردهای خاص وجود دارد که می توانیم از آن ها برای محدود کردن کاربر استفاده نماییم.

بر روی RegularExpressionValidator راست کلیک کرده و گزینه properties را انتخاب نمایید.

                    

در پنجره properties تنظیمات زیر را انجام دهید:

1-      پیام خطای مورد نظر را وارد نمایید.

2-      مشخص نمایید چه آیتمی باید کنترل شود.(در این مثال باید نام همان TextBox ای که برای آدرس ایمیل روی صفحه قرار دادید، مشخص نمایید)

3-      در این قسمت فرمت ایمیل را برای اعتبار سنجی مشخص نمایید. با کلیک بر روی سه نقطه پنجره زیر باز می شود. در قسمت Standard Expressions گزینه Internet e-mail address را انتخاب کرده و بر روی ok کلیک کنید.

              

تا این مرحله اعتبار سنجی را برای فیلد ایمیل انجام داده ایم . به این مفهوم که اگر کاربر فرمتی غیر از فرمت استاندارد ایمیل وارد نماید، با پیام خطا مواجه می شود.

حال باید کاربر را بعد از کلیک بر روی دکمه تایید به صفحه ای با پیام "اطلاعات شما با موفقیت ثبت شد"، هدایت کنیم. ابتدا می خواهیم یک صفحه ASPX به لیست اضافه کنیم. برای این منظور، از قسمت

Navigation->All Files->Lists، لیست مورد نظر را انتخاب کرده و روی آن راست کلیک کرده و از قسمت New، گزینه ASPX را انتخاب کنید.

 

              

به این صفحه یک نام می دهیم، مثلا Confirm.aspx و سپس بر روی آن دابل کلیک کرده تا محیط Design باز شود.

در این صفحه متن پیام مورد نظر خود را درج کنید، در نهایت اگر می خواهید شکل صفحه مانند صفحات شیرپوینتی باشد، از منوی بالای صفحه از قسمت Style->Attach->V4.master را انتخاب نمایید.

حال می خواهیم کاربر بعد از کلیک بر روی دکمه تایید به این صفحه هدایت شود. برای این منظور کنترل "ذخیره" خود شیرپوینت را حذف نموده و از منوی بالای صفحه از قسمت

->Data View Controls Insert->Sharepoint کنترل Form Action Button  را به صفحه اضافه می کنیم. به محض اضافه کردن این کنترل، پنجره Form Actions باز می شود.

 

در این پنجره از قسمت Action List گزینه commit برای ثبت اطلاعات و Navigate to page برای هدایت شدن به صفحه مورد نظر را انتخاب کنید. سپس گزینه Navigate to page را انتخاب کرده و بر روی گزینه Settings کلیک کنید و از قسمت Browse، صفحه .aspx مورد نظر را آدرس دهی نمایید.

                            

برای تغییر نام دکمه Form Action ، آن را انتخاب کرده و F4 را بزنید تا پنجره properties باز شود. در قسمت value می توانید نام دکمه را به "ذخیره" تغییر دهید.

حال بر روی دکمه Save از منوی بالای صفحه کلیک کنید، تا تغییرات اعمال شود.

بدین تزتیب شما Custom List Form ای ایجاد کردید که فرمت ایمیل را بررسی کرده و پس از کلیک بر روی دکمه ذخیره، کاربر را به صفحه مورد نظر شما (Confirm.aspx) هدایت می کند.

همانطور که در شکل زیر مشاهده می نمایید، کاربر ملزم است فرمت ایمیل را صحیح وارد نماید.

قابل ذکر است که ممکنه هر شخص بنا به سلیقه و ایده خودش اعتبارسنجی فیلد ها و سفارشی سازی فرم های شیرپوینت را انجام دهد. این روش، تنها مثالی برای کاربرد Custom List Form در شیرپوینت بود.
موفق باشید.

شهریور 02
ParentChild های چند سطحی در Infopath 2010

 

حتما تا به حال براتون پیش اومده که بخواهید فیلد های Child/parent چند سطحی تو شیرپوینت داشته باشید. این کار در شیرپوینت 2010 با کمک Infopath به راحتی و بدون نیاز به نوشتن کد امکان پذیر است.

 

فرض کنید مثلا در لیست اطلاعات دانشجو می خواهیم با انتخاب هر استان ، فقط شهرستان های آن استان نشان داده شود.  برای این منظور ابتدا یک لیست برای استان ایجاد می کنیم و نام استان ها را در آن وارد می کنیم .
 

 

 
سپس یک لیست با عنوان "شهرستان " ایجاد می کنیم، شامل 2 ستون: یکی نام شهرستان و دیگری ستون lookup از Title  در لیست استان. مطابق شکل زیر برای هر استان، شهرستان مورد نظر را وارد می کنیم.
 

حال در لیست اطلاعات دانشجویان دو ستون lookup اضافه می کنیم ، یکی به title در لیست استان:
 
                  
 
و دیگری به ستون شهرستان در لیست شهرستان:
 
                  
 
حال اگر داده جدید در لیست دانشجویان درج کنید، مشاهده می کنید که Drop Down  شهرستان بر اساس استان فیلتر نمی شود.
 
 
 
برای فیلتر کردن شهرستان بر اساس استان، به طوریکه هر استان فقط شهرستان های خودش را نشان دهد، با کلیک بر روی گزینه Customize Form ، لیست را درون محیط InfoPath بازمی کنیم.
 

در محیط Infopath 2010 در تب Get External Data بر روی گزینه Data Connections کلیک می کنیم.

در صفحه Data Connections بر روی گزینه Add کلیک می کنیم. و در صفحه Data Connection Wizard مطابق شکل زیر گزینه Receive Data را انتخاب می کنیم. و بر روی Next  کلیک می کنیم.

در مرحله بعد در قسمت «From where do you want to receive your data» چون می خواهیم اطلاعات را از یک لیست شیرپوینتی دریافت نماییم، گزینه Sharepoint library or list را انتخاب می کنیم. و بر روی Next  کلیک  می کنیم.
 

در مرحله بعد آدرس سایت شیرپوینتی که لیست مورد نظر در آنجا وجود دارد، را وارد می کنیم. و بر روی Next  کلیک می کنیم.


در صفحه بعد، در قسمت «Select a list or library»، لیست شهرستان را انتخاب کرده و بر روی next کلیک می کنیم.
 
 
 
در مرحله بعد، در قسمت «Select fields»، فیلد های "شهرستان" و "استان" را انتخاب می کنیم. و بر روی Next  کلیک می کنیم.
 
 
 
در صفحه بعد ، اگر تیک گزینه «Store a copy of the data in the form template» را بزنید، یک کپی از فرم برای کار کردن در حالت offline  برای شما فراهم می کند.
 
 
 
در مرحله بعد باید نام Data Connection را مشخص کنید. و در نهایت بر روی دکمه Finish کلیک کنید.
 
 
 
حال در محیط Infopath، بر روی Drop Down List شهرستان ، راست کلیک کرده و گزینه «Drop Down List Box Properties…» را انتخاب کنید.
 

در صفحه باز شده در قسمت Data Source ، نام Data Connection ای که در بالا ایجاد کرده ایم را انتخاب می کنیم، و در قسمت value با کلیک بر روی شکل کنار آن، مطابق شکل گزینه ID را انتخاب می کنیم. به این معنی که value شهرستان انتخاب شده برابر همان شناسه لیست شهرستان باشد.
 
 
 
حال بر روی دکمه کنار عبارت Entries کلیک کرده و در صفحه Select a Field or Group بر روی دکمه "Filter Data…" کلیک کنید. در صفحه "Filter Data" بر روی دکمه Add کلیک کنید.
 
                            
 
در صفحه "Specify Filter Conditions " از drop Down اولی ، استان را انتخاب کرده، شرط را برابر is equal to قرار داده و از drop Down  سومی گزینه "Select a field or group" را انتخاب نمایید.
 
       
 
در صفحه باز شده از قسمت بالا به جای "شهرستان DS"، گزینه Main را انتخاب کرده، سپس از قسمت DataField ، فیلد استان را انتخاب می کنیم.
 
                                     

فیلتر ایجاد شده در نهایت به شکل زیر است:

 
در واقع با اینکار مشخص می کنیم که Drop down List شهرستان در لیست اطلاعات دانشجویان فیلد هایی را نمایش دهد که استان آن ها با استانی که در لیست شهرستان مشخص کردیم، برابر باشد.
حال همه پنجره ای باز را ok کنید. و بر روی گزینه Quick Publish  در نوار بالای Infopath  کلیک کنید. تا تغییرات اعمال شده بر روی لیست دانشجویان به سایت شیرپوینت منتقل شود.
حال اگر بخواهید آیتم جدید به لیست دانشجویان اضافه کنید، مشاهده می کنید که فیلد شهرستان بر اساس اینکه چه استانی انتخاب شود، فیلتر می شود.



به همین ترتیب می توان Drop Down های چند سطحی بسته به نیاز با کمک Infopath 2010 ایجاد کرد.
 
موفق باشید.
تير 31
Configuring My site in Sharepoint 2010

My Site شیرپوینت مجموعه ای از سایت های شخصی است که برای هر کاربر قابلیت ذخیره اطلاعات به صورت عمومی و خصوصی از قبیل comment ها، تصاویر،توضیحاتی در مورد خود و ... را به آسانی فراهم کرده است.

در مقاله قبلی پیکره بندی سرویس User Profile را بررسی کردیم، که برای ذخیره سازی اطلاعات کاربر که از منابعی مثل Active Directory، Import می شوند، به کار می رود.

در این پست به نحوه برپایی My Site در شیرپوینت سرور 2010 می پردازیم.

اولین گام برای برپایی My Site ایجاد Web Application مجزا برای آن است. اگر چه می توانید از Web Application های موجود برای ایجاد Site Collection هاست My Site استفاده کنید، اما توصیه می شود Web Application اختصاصی برای بهبود کارایی و مدیریت My Site ها ایجاد کنید.

برای ایجاد Web Application، My Site به مسیر Central Administration->Application Management->Manage Applications رفته و بر روی New کلیک کنید.

 

در قسمت Authentication، نحوه Authentication را بر حسب نیاز خود انتخاب کنید. در قسمت IIS Web Site، تنظیمات را مطابق شکل زیر وارد نمایید:

در قسمت Authentication Provider، provider ای را که مورد نیاز است، انتخاب کنید، و در قسمت Public URL، URL ای که برای دسترسی کاربران به My Site در نظر گرفته اید، وارد نمایید.

در قسمت Application Pool، می توانید Managed Account جدیدی برای Application Pool، My Site تعریف کنید. توجه داشته باشید که این اکانت باید قبل از رجیستر کردن به عنوان Managed Account، در Active Directory تعریف شده باشد.

بعد از رجیستر کردن Managed Account جدید، بر روی OK  کلیک کنید.

درشکل زیر نام سروردیتابیس و سرور Failover را وارد نمایید و بر روی OK کلیک کنید.

 

حال باید برای Web Application ایجاد شده، Site Collection ای به عنوان هاست My Site ، ایجاد نمایید. برای این منظور، به مسیر Central Administration-> Application Management->Create Site Collection بروید.

در شکل زیر، در قسمت Web Application، مطمئن شوید که Web Application ای که برای My Site ایجاد کردید، انتخاب شده است. در قسمت Title، نام Site Collection را وارد نمایید و در قسمت Template Selection، از تب Enterprise ، گزینه My Site Host را انتخاب کنید و بر روی Ok کلیک کنید.

 

Setup My Site:

برای پیکره بندی My Site به مسیر 

 Central Administration / Application Management / Manage service applications و بر روی سرویس User Profile کلیک کنید.

حال در قسمت My Site Settings، در قسمت Preferred Search Center، اگر سایتی به عنوان Search Center دارید، URL آن را در این قسمت وارد نمایید.

در قسمت Personal Site، Managed Path ای را که به عنوان Wildcard-Path در تنظیمات Web Application در قسمت بعدی مشخص می کنیم، وارد نمایید. در واقع آدرسی که کاربر در قسمت My Content، My Site خود مشاهده می کند، به فرمت زیر است:

http://hostname/wildcard-path/account/default.aspx 

hostname عبارت است از آدرس Site Collection هاست My Site

Wildcard-path، wildcard managed path پیکره بندی شده برای Web Application را نشان می دهد.

در واقع، هر چه در این قسمت وارد نمایید، در قسمت wildcard-path  آدرس URL، My Site قرار می گیرد. مثلا اگر سایت http://mysite.sharepoint.com را به عنوان Site Collection هاست My Site پیکره بندی کرده باشید و Personal Site Location را Personal قرار دهید، کاربران می توانند به محتویات My Site خود از طریق این URL دسترسی داشته باشند.

http://mysite.sharepoint.com/personal/account/default.aspx

 

Account، نام اکانت کاربری است که لاگین کرده.

در قسمت Site Name Format، فرمت نام Site Collection، My Site را مشخص می کنید، که هنگامی که کاربر اولین بار بر روی My Content کلیک می کند، ایجاد می شود.

در این قسمت 3 انتخاب دارید:

1-      User name(do not resolve conflicts):  با انتخاب این گزینه، نام My Site، اکانت کاربر است. این گزینه را زمانی انتخاب کنید، که مطمئن شوید تمام نام های کاربری در سازمان شما منحصر به فرد است. در غیر اینصورت، کاربران زمانی که می خواهند My Site خود را ایجاد کنند، با (تضاد) conflict مواجه می شوند. اگر conflict رخ دهد، اولین کاربری که بر روی لینک My Content خود برای اولین بار کلیک کند، موفق به ایجاد My Site می شود و کاربر بعدی با همان username هر چقدر تلاش کند، نمی تواند My Site خود را ایجاد کند.

2-      User name (resolve conflicts by using domain-username): با انتخاب این گزینه ، My Site اولین کاربر با نام کاربری تکراری، فقط با username اش ساخته می شود. و کاربر دوم با نام کاربری تکراری، My Site خود را با استفاده از نام دامین + نام کاربری می تواند ایجاد کند. به عنوان مثال، اولین کاربر My Site خود را تحت آدرس

 http://mysite.sharepoint.com/personal/sharepoint1/default.aspx  ایجاد می کند و کاربر دوم My Site خود را تحت آدرس http://mysite.sharepoint.com/personal/SHAREPOINT_sharepoint1/default.aspx می تواند داشته باشد.

این گزینه را زمانی انتخاب کنید که این امکان در سازمان شما وجود داشته باشد که username های تکراری  داشته باشید. مثل حالتی که چندین domain دارید. به این علت که تضمین می شود هر username در دامین خودش منحصر به فرد است، این انتخاب مانع از این می شود که کاربرانی که username های یکسان، اما domain های متفاوتی دارند، هنگام ایجاد My Site شان دچار مشکل شوند.

3-      Domain and user name (will not have conflicts): با انتخاب این گزینه تمام نام های My Site بوسیله استفاده از هر دوی نام دامین+ username ساخته می شود. به عنوان مثال

http://mysite.sharepoint.com/personal/SHAREPOINT_sharepoint1/default.aspx .

این گزینه را زمانی انتخاب کنید که صرف نظر از وجود username های تکراری، می خواهید که نام My Site، شامل username+Domain باشد.

 

در قسمت Language Options، می توانید به کاربران اجازه دهید، در هنگام ایجاد My Site شان، زبان آن را تعیین کنند.

در قسمت  Read Permission Level، گروه یا کاربرانی را مشخص کنید که می توانند My Site کاربران را هنگامی که ایجاد شد، مشاهده کنند.

در قسمت My Site Email Notifications ، آدرس ایمیل را به عنوان فرستنده Notification ها و Alarm ها و ... برای My Site مشخص می کنید.

 

 

اضافه کردن Managed Path:

به این علت که "personal" را به عنوان Personal Site Location مشخص کردیم، نیاز است که Managed Path مون را برای Web Application نیز تعریف کنیم. برای این منظور، به مسیر

Central Administration / Application Management / Manage Web Applications رفته و Web Application ای که متعق به My Site است، را انتخاب کنید و بر روی گزینه Managed Paths از ریبون کلیک کنید.

 

"personal" را به عنوان Wildcard inclusion اضافه کنید و بر روی Add Path کلیک کنید.

  

 

فعال کردن Self-Service Creation:

آخرین مرحله در پیکره بندی My Site، فراهم کردن مجوز ایجاد My Site برای هر کاربر است. برای این منظور به مسیر

Central Administration / Application Management / Manage Web Applications رفته و Web Application ای که متعق به My Site است، را انتخاب کنید و بر روی گزینه Self-Service Site Creation از ریبون کلیک کنید.

 

در صفحه Self-Service Site Creation Management ، برای فعال کردن این سرویس گزینه "on" را انتخاب کنید. و بر روی OK کلیک کنید.

حال اگر آدرس URL، My Site را در مرورگر وارد نمایید، صفحه زیر را مشاهده خواهید کرد. که کاربر می تواند زبان My Site خود را تعیین کرده و با کلیک بر روی گزینه OK، My Site خود را ایجاد کند.

 

 

با انجام این مراحل My Site کاربر ساخته می شود. شکل زیر صفحه My Site کاربر را نشان می دهد.

 

 

همانطور که مشاهده می کنید، My Site شیرپوینت 2010 از 3 قسمت تشکیل شده است:

 

My Content: شامل محتویات سایت شخصی هر کاربر می باشد و این قسمت فقط توسط خود کاربر قابل مشاهده است و دیگر کاربران به این قسمت دسترسی ندارند، مگر اینکه برای مشاهده محتویات My Content به آن ها مجوز داده شده باشد.(شکل بالا)

 

My Profile: وقتی بازدید کننده آدرس My Site کاربر دیگری را در مرورگر خود وارد می کند، فقط می تواند محتویات profile آن کاربر را مشاهده کند. این قسمت شامل محتویاتی در مورد خود شخص، اطلاعات محل کار، همکاران، علاقه مندی ها و ... می باشد.

 

 

My Newsfeed: این قابلیت در شیرپوینت 2010 جدید می باشد و شامل اطلاعاتی در مورد فعالیت های اخیر همکاران هر شخص می باشد. مثلا آخرین تغییرات در مورد علاقه مندی های مشترک هر شخص با همکارش را در این قسمت می توانید مشاهده نمایید.

 

امیدوارم از این مقاله لذت برده باشید.

 

منابع:

http://technet.microsoft.com/en-us/library/cc262500.aspx

http://technet.microsoft.com/en-us/library/ee624362.aspx

http://sharepointgeorge.com/2010/configuring-my-site-sharepoint-2010

خرداد 30
Configuring the User Profile Service in SharePoint 2010

هدف از این مقاله عبارت است از:

Ø       راهنمایی قدم به قدم بر پا کردن سرویس User Profile

Ø       تمرکز بر روی پیکره بندی و مدیریت این سرویس

Ø       و اینکه به چه شکل می توان User Profile ها را از طریق Active Directory ایجاد کرد

شیرپوینت 2010، مفهوم  Service Application را ارائه می کند. در شیرپوینت 2007، این مفهوم با نام Shared Service Provider (SSP) شناخته می شد.  Service Application، سرویس های اختصاصی هستند که می توانند به صورت جداگانه پیکره بندی شده و از طریق سایت های دیگر در فارم شما به اشتراک گذاشته شوند.

Service Application اختصاصی که شیرپوینت 2010 ارائه می دهد، عبارتند از:

  • Access Services
  • Business Data Connectivity
  • Document Conversion
  • Excel Services
  • Managed Metadata Service
  • PerformancePoint
  • Search Service
  • Secure Store
  • State Service
  • Visio Graphics Service
  • User Profile Service

 

Managed Metadata Service:

سرویس User Profile نیاز دارد که در ابتدا سرویس Managed Metadata نصب و راه اندازی شده باشد. سرویس Managed Metadata به شما اجازه می دهد که Managed Metadata را مورد استفاده قرار دهید و همچنین برای شما قابلیت به اشتراک گذاشتن Content Type ها در سراسر سایت را فراهم می کند.

برای نصب سرویس Managed Metadata به مسیر

Central Administration / Application Management / Manage Service Applications رفته و بر روی New  کلیک کنید و “Managed Metadata Service” را انتخاب کنید و اطلاعات زیر را وارد نمایید.

Name: Managed Metadata Service

Database Server: <server_name>

Database Name: Managed Metadata DB

     

همانطور که مشاهده می کنید، اکانت sp_farm  برای احراز هویت برای Application Pool به کار بردیم.

  

بر روی create کلیک کنید. در آخر به مسیر

Central Administration / System Settings / Manage services on server  رفته و Managed Metadata Web Service را Start کنید.

 

User Profile Service:

حالا که با موفقیت سرویس Managed Metadata  را پیکره بندی کردید، می توانیم بر روی سرویس User Profile تمرکز کنیم. سرویس User Profile تمام قابلیت های Social Networking را برای فارم شیرپوینت فراهم می کند. این امر اساس پشتیبانی mysite، صفحات  User Profile، مخاطبان (Audiences ) و بعضی از قابلیت های جدید در Social Computing شیرپوینت 2010 از قبیل Social Tagging را تشکیل می دهد.

قبل از شروع باید مطمئن شویم که Farm Account (Domain\sp_farm) به عنوان یکی از اعضا گروه Administrator Local، جایی که سرویس User Profile Synchronization (UPS) قرار گرفته است، می باشد.

توجه داشته باشید که اکانت Domain\sp_farm را بعد از برپاکردن سرویس UPS از گروه Local Administrator حذف کنید. اگر لازم باشد در آینده دوباره سرویس UPS را تنظیم کنید، نیاز است که اکانت Domain\sp_farm به گروه Local Administrator اضافه شود.

حال به مسیر Central Administration / Application Management / Manage Service Applications رفته و بر روی New کلیک کرده و گزینه "User Profile Service Application" را انتخاب کنید.

 

و مشخصات زیر را وارد نمایید:

Name:User Profile

Create new application pool: SharePoint – User Profiles

کاملاً واضح است که این مشخصات را باید بر اساس محیط خودتون وارد کنید.

یک managed account جدید به عنوان مثال DOMAIN\sp_userprofiles را ایجاد کنید. ( این اکانت نیاز است که در ابتدا در Active Directory ایجاد شود.)

جزئیات سرور دیتابیس profile و دیتابیس Authentication را وارد نمایید.  همانطور که در این صفحه مشاهده می کنید، شیرپونت 2010 ، قابلیتی را برای پیکره بندی  سرور Failover معرفی کرده است، که به دیتابیس های شیرپوینت اجازه می دهد تا با سرور SQL دیگر برای اهداف Failover با استفاده از Sql Server database mirroring  در ارتباط باشند.

 

دیتابیس Synchronization که برای ذخیره کردن پیکره بندی و ارائه داده ها برای synchronize کردن داده های پروفایل از قبیل داده هایی که از AD می گیرد، به کار می رود را مشخص کنید.

    
 

سپس دیتابیس Social Tagging که برای ذخیره سازی Tag ها و Note هایی که بوسیله کاربر ساخته می شود، را مشخص کنید. Social Tagging ، یک قابلیت جدید در شیرپوینت 2010 است که نه تنها آیتم هایی را که کاربر Tag کرده است، نمایش می دهد، بلکه آن ها را در Activity Feed کاربر نشان می دهد.

   

سپس سرور Profile Synchronization را انتخاب نمایید.

بر روی Cerate کلیک کنید.

حالا سرویس User Profile را دارید که به لیست سرویس ها اضافه و start شده است.

حالا به مسیر

Central Administration / System Settings / Manage services on server برگردید و دو تا سرویس User Profile و User Profile Synchronisation را start کنید. سرویس UserProfile Synchronization از شما برای اعتبارسنجی فارم سوال می کند.

بر روی ok کلیک کنید. حالا هر دو سرویس مذکور در لیست start شده اند.

در این مرحله، شما به درستی سرویس  ویندوزی ForeFront Identity Manager (FIM) را پیکره بندی و start کرده اید.

 

حال ارتباط User Profile را با دامین Active Directory برقرار می کنیم.

به مسیر Central Administration / Application Management / Manage Service Applications رفته و بر روی  User Profiles / Manage کلیک کنید.

سپس بر روی

  Configure Synchronizations connections / Create New Connection کلیک کنید. و مشخصات زیر را وارد نمایید.

:Connection Name

Type: Active Directory

Auto discover domain controller or specify a domain controller

Authentication Provider Type: Windows Authentication

:Account Name / Password

Port: 389

بر روی Populate Containers کلیک کنید.

و بر روی ok  کلیک کنید.

همانطور که در شکل زیر مشاهده می نمایید، Connection شما باید با موفقیت ایجاد شده باشد.

حالا می توانیم به سادگی فیلترهای connection مون را در برابر ارتباط  Active Directory User Profile بوسیله کلیک کردن بر روی connection ای که ایجاد شده است و انتخاب گزینه “Edit Connection Filters”  مشخص کنیم.

هر کاربر و گروه انحصاری که می خواهید را مشخص و اضافه کنید و بر روی ok کلیک کنید.

حالا باید یک  Synchronization Timer Job را از مسیر

Central Administration / Application Management / Manage Service Applications / User Profiles پیکره بندی کنید.

بر روی Enable کلیک کنید.

کار ما با راه انداختن یک synchronization کامل از طریق مسیر

Central Administration / Application Management / Manage Service Applications / User Profiles / Start Profile Synchronization تمام می شود.

به منظور اطمینان از اینکه عمل import با موفقیت انجام شده است، تعداد User Profile ها باید با تعداد کاربران سازمان برابر شده باشد. در این مورد ما 269 کاربر در دامین Active Directory داشتیم.

    

همچنین می توانید در قسمت Manage User Profile اقدام به جستجوی کاربران کنید.

یکی از User Profile ها را ویرایش کنید تا مطمئن شوید که تمام خصوصیات ضروری Active Directory  با موفقیت import شده است.

حال یک User Profile Synchronization را به صورت کامل انجام دادیم؛ این امر اساس و مقدمه پیکره بندی mysite کاربران است که در پست بعدی به آن خواهم پرداخت.

منابع:

User Profile Service administration (SharePoint Server 2010)

http://technet.microsoft.com/en-us/library/ee721050.aspx

Configure profile synchronization (SharePoint Server 2010)

http://technet.microsoft.com/en-us/library/ee721049.aspx

موفق باشید.

ارديبهشت 12
Tags, Notes and I Like it : Social SharePoint 2010

تا به حال چند بار پیش اومده که یک لینک مفید را در اینترنت پیدا کرده باشید، اما راهی برای ذخیره آن و گرفتن Feedback از همکارتون در مورد آن نداشته اید؟!!!

Social Feedback شیرپوینت 2010 می تواند در این مورد کمک کند. در حال حاضر می توانید هر منبعی را در اینترنت (یا اینترانت) Tag کنید. این اطلاعات (Tags) در قسمت "Tags" در mysite شما ذخیره می شود و همچنین در قسمت "Activity Feed" که یکی از نواحی جدید در mysite شیرپوینت 2010 است، نمایش داده می شود.

همچنین کاربران دیگر می توانند برای Tag مرتبط با شما، Note بگذارند، که به طور موثری یک تالار گفتگو (Discussion Board ) در مورد فعالیت های Tagging ایجاد می کند و به شما اجازه می دهد در مورد چیزهایی که Tag شده اند، مکالمه داشته باشید.

   

یک صفحه می تونه بوسیله یک کاربر like شود و همچنین می توان به صفحه Note یا Tag اضافه کرد(به صورت خصوصی یا عمومی) که اگر عمومی باشد، قابل مشاهده بوسیله دیگر کاربران می باشد.

دو آیکون I Like It و Tags & Notes  در تمام صفحات سایتی که ایجاد کردید، در دسترس است. وقتی کاربر بر روی I It Like کلیک می کند، به عنوان Bookmark ذخیره می شود و وقتی بر روی Tags & Notes کلیک می کند، یک توضیح کوتاه می تواند به صفحه ای که بوسیله کاربر به حالت private یا public تنظیم شده، اضافه شود. Tag هایی که به عنوان Public تنظیم می شوند، می توانند به عنوان Tag های پیشنهادی به دیگر کاربران مورد استفاده قرار گیرند و همچنین در Search اضافه شوند.

 

سوال: چه اتفاقی می افتد اگر شما یک Document را Tag کنید که دیگران نمی توانند به آن دسترسی داشته باشند؟

خبر خوب این که Social Tagging از Search Index به منظور فراهم کردن Security Trimming بر روی محتویات ذخیره شده در شیرپوینت، استفاده می کند. این امر این قابلیت را برای مدیر فراهم می کند که اسناد محرمانه خود را Tag کنند، اما این Tag ها برای افراد دیگر که مجوز خواندن Document ندارند، قابل دیدن نیست.

 

قابلیت ها:

Ø       دریافت کردن تغییرات در Newsfeed زمانی که همکار شما Tag یا Note را به Document یا page اضافه می کند.

Ø       اگر یک کلمه کلیدی (keyword) را به عنوان علاقه مندی خود دنبال می کنید، وقتی هر شخص آن Tag را در محتویاتی که شما مجوز دیدن آن را دارید، به کار ببرد، شما تغییرات را دریافت می کنید و از آن مطلع خواهید شد. این روال برای Note ها هم مشابه است.

Ø       همچنین این امکان وجود دارد که  با کلیک کردن بر روی هر Tag ، پیدا کنید چه شخصی از Tag مشابهی استفاده می کند.  هر Tag، پروفایل خودش را دارد و شما می توانید ببینید کدام صفحات، Tag های مشابهی را دنبال می کنند.

به چه شکل می تون به Tag ها یا Note ها و Bookmark ها دوباره دسترسی پیدا کرد؟

در قسمت بالای سایت بر روی گزینه My profile در کنار نام خود کلیک کنید. سپس گزینه Tags & Notes را انتخاب کنید.

می توانید به طور کامل Tag ها و Note های خود را از این قسمت مدیریت کنید. می توانید مرتب سازی و یا حذف کنید، می توانید تنظیم public یا private بودنش را انجام دهید و همچنین بر اساس تاریخ فیلتر کنید.

قابلیت دیگر Tag، امکان Tag کردن صفحات خارجی (External) بوسیله drag & drop کردن link ارائه شده (در شکل بالا با فلش قرمز مشخص شده است) یا با راست کلیک کردن بر روی آن و انتخاب گزینه Add to favorite ، قادر خواهید بود Tag ها و Note ها را به هر صفحه وب در هر جای در اینترنت ، اضافه کنید. در واقع این قابلیت به شما اجازه می دهد، تا محتویات مرتبط با هم را در محیط شیرپوینت، داشته باشید و بدین وسیله محتویات خارجی (External)، به راحتی در محیط شیرپوینت، قابل دسترسی است.

نکته: می توانید Tag ها و Note ها را بوسیله دکمه حذف ( همانطور که در شکل می بینید) حذف کنید، اما توصیه می شود در فشردن دکمه save در هنگام Tag کردن یک مطلب، دقت کافی داشته باشید؛ چون به محض Tag کردن یک مطلب، آن مطلب به سرعت در کل سازمان قابل دیدن و دسترسی خواهد بود!

 

مدیر سایت به چه شکل می تواند Tag ها را مدیرت و کنترل کند؟

Administrator می تواند از طریق مسیر زیر Tag ها را کنترل و مدیریت کند.

Central Administration > Application management > Manage Service applications > User Profile Service Application > Manage Social Tags and Notes.  

می توانید بر اساس کاربر، تاریخ ، سایت و کلمات کلیدی جستجو کنید و Tag ها و Note ها را حذف کنید.

قابلیت هایی که در این قسمت وجود دارد:

Ø       مدیریت Tag ها و Note ها در سطح Site Collection

Ø       قابلیت گزارش از عملکرد کاربر (User Reporting) که می تواند به مدیر کمک کند و Feedback بدهد و مدیر از این طریق متوجه می شود کدام صفحات بیشتر مورد علاقه کاربران بوده است.

 

How to turn off Tags and Notes in SharePoint 2010?

ممکن است در خیلی از کمپانی ها قابلیت Tags &b Notes شیرپوینت 2010 به طور کامل مورد نیاز نباشد. این امکان وجود دارد که این قابلیت را Turn off کنید ، بدون اینکه دیگر قابلیت های Social را در شیرپوینت از دست بدهید.

دو روش برای Turn Off کردن این قابلیت با استفاده از اینترفیس گرافیکی وجود دارد:

در سطح فارم:

به مسیر Central Administration > System Settings >  Manage Farm Features رفته و به دنبال Social Tags and Note Board Ribbon Controls بگردید و آن را Deactive کنید.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

در سطح گروه کاربری:

به مسیر Central Administration > Manage Profile Service: > User Profile Service Application > People رفته و بر روی  Manage User Permissions  کلیک کنید، شکلی مشابه شکل زیر می بینید:

 

در این قسمت می توانید قابلیت Tags & Notes را برای کاربر، گروه یا نوع خاصی غیر فعال کنید. همانطور که در این قسمت می بینید، personal Feature، Personal Site و Social feature سه  سطح متفاوت هستند.

همچنین این امکان وجود دارد که این قابلیت را در سطح سایت بوسیله ویرایش مجموعه ای از فایل های Master Page در سایت شیرپوینت با استفاده از powershell و صدا زدن API غیر فعال (Turn off) کنید.

نکته: توجه داشته باشید که مشخص کردن یک Tag به عنوان private، خود Tag را private نمی کند، بلکه شناسایی کاربری که Tag را ایجاد کرده است، private می کند.

برای مشاهده ویدئویی در این رابطه می توانید به مسیر زیر مراجعه کنید:

مشاهده ویدئو در رابطه با Tags & Notes

موفق باشید.

 

1 - 10صفحه بعد